Szamotulski wspomina Legię. Wiadro błota, Garaż i odrzucony Milan

Początki przy Łazienkowskiej oznaczały dla młodego zawodnika noszenie sprzętu, pompowanie piłek i podporządkowanie się hierarchii. Ważnym miejscem dla drużyny był Garaż, gdzie po treningach piłkarze spotykali się przy piwie, jedzeniu i rozmowach. Szamotulski po latach podkreślał, że opowieści o tym miejscu bywały przesadzone.

Wiadro błota na biurku prezesa

Warunki pracy rzeczywiście odbiegały od dzisiejszych standardów. W klubie brakowało pralek, więc zawodnicy zabierali brudne stroje do domów. Po jednym z treningów w błocie Szamotulski włożył kombinezon do wiadra, zalał go wodą i zaniósł go prezesowi Markowi Pietruszce. Chciał, by ten jeszcze raz powiedział mu, że sprzęt ma prać sam. Niedługo później Legia kupiła pralki.

W tamtej szatni nie brakowało też żartów. Piotrowi Mosórowi przygotowano fałszywe powołanie do reprezentacji Polski, a Szamotulski przed derbami z Polonią Warszawa pojawił się z wygoloną na głowie wielką literą L. Trener Mirosław Jabłoński zagroził, że bramkarz nie zagra, jeśli nie zmieni fryzury. Ostatecznie wystąpił.

Fundacja Legii z nowym sposobem przyjmowania darowizn. Współpraca z Adyen

Najdroższe ciao w karierze

Największy żal Szamotulski wiąże jednak z wydarzeniem z 1997 roku. Po dobrych występach Legii przeciwko Vicenzy oraz meczach reprezentacji zainteresowali się nim przedstawiciele AC Milan. Plan zakładał wykupienie Polaka przez Milan i wypożyczenie go do Venezii. W rozmowie opublikowanej przez Przegląd Sportowy bramkarz wspominał: „Miałem ofertę z AC Milan. Przyjechali na Łazienkowską, ale powiedziałem ciao i wyszedłem”.

Szamotulski usłyszał propozycję w wysokości 180 tysięcy dolarów rocznie i uznał ją za zbyt niską, między innymi w porównaniu z kontraktem Kennetha Zeigbo. Wtedy zakładał, że jeśli nie Milan, to pojawi się Barcelona albo inny wielki klub. Tak się nie stało.

Były reprezentant Polski, który rozegrał w kadrze 13 spotkań, po latach oceniał tę decyzję jako jeden z największych błędów. W jego historii z Legii jest sporo humoru, lecz finał włoskiego wątku przypomina, że pewność siebie bez właściwej oceny sytuacji potrafi zamknąć drzwi, które otwierają się tylko raz.